Ο Αράπης από τη λοταρία
Ο Αράπης είναι ένας σκύλος μεσαίου μεγέθους που βρέθηκε στα χέρια μιας φιλόζωης κυρίας εδώ στο Ηράκλειο, η ιστορία του όμως είναι τόσο μοναδική και συνάμα υπέροχη.
Όλα ξεκίνησαν στην Άρτα πριν από 11 χρόνια και συγκεκριμένα στις 15 Αυγούστου 2011 σε ένα πανηγύρι. Εκεί γινόταν μια λαχειοφόρος και ο Αράπης ήταν ένα από τα δώρα. Ο λαχνός έπεσε σε μια κοπέλα η οποία τον ονόμασε τότε Σήφη λόγω του διάσημου κροκόδειλου Σήφη που ήταν τότε στα νέα και έτσι ο Σήφης από Αρτινός, έγινε Αθηναίος με όλα τα νόμιμα, τσιπάκι, εμβόλια και τα λοιπά. Η κοπέλα όμως δυσκολεύτηκε πάρα πολύ και έτσι το έδωσε σε ένα φίλο της στην Κρήτη, έτσι ο τότε Σήφης ταξίδεψε για Κρήτη. Από εκεί βρέθηκε στα χέρια ενός άλλου ανθρώπου που λόγω έλλειψης χρόνου και επειδή είχε μόλις αποκτήσει μωρό το έδωσε σε ένα φίλο του ώστε να του βρει κάποιο σπίτι. 
Ο κύριος αυτός γνώριζε την τωρινή κηδεμόνα του, και έτσι αποφάσισε να την επισκεφτεί και να της το δώσει. Με το που είδε το κλουβάκι η κυρία, τον ρώταγε τι είναι μέσα στο κλουβί και εκείνος γελούσε και δεν της απαντούσε. Όταν κατάλαβε ότι ήταν σκυλάκι του είπε κατηγορηματικά όχι εκείνος όμως γνωρίζοντας τα φιλοζωικά της αισθήματα της απάντησε «Εγώ σου το αφήνω και ξάσου εσένα». Το όχι εξάλλου δεν προερχόταν από την αντιπάθειά της προς τα ζώα αλλά επειδή τα προηγούμενα χρόνια είχε χάσει δύο άλλα σκυλιά που υπεραγαπούσε και δεν ήθελε να περάσει άλλη μία απώλεια. Για εκείνη η απώλεια ενός σκύλου ήταν ίδια με το να χάνεις ένα δικό σου άνθρωπο.
Ο Αράπης τελικά έγινε ο σύντροφός της ακόμη και μετά την απώλεια του συζύγου 
της και είναι πλέον μαζί ακόμη και τώρα που είναι και οι δυο υπερήλικες. Μένουν πλέον στο Ηράκλειο και στη βόλτα ο Αράπης κρατάει μόνος του το λουρί του και δεν απομακρύνεται από κοντά της. Αγαπάει να μασουλάει μόνο τις fleece κουβέρτες του, φοβάται τα κόκαλα από το pet shop και λατρεύει τα χάδια. Είναι αδιάφορος προς τα άλλα ζώα αλλά αν κάποιο του κάνει επίθεση πέφτει ανάσκελα και σηκώνει τα πόδια ψηλά και παραδίνεται. Στη λίγη ώρα που ήμουν στο σπίτι τους μου έφερε το παιχνίδι του και ζήτησε χάδια.
Είναι ένας υπέροχος ημίαιμος σκύλος που είναι παρέα της κυρίας του και όπως μας είπε και η ίδια: «Όταν έχεις ένα ζωντανό κι ακούς την αναπνοή του σου δίνει ζωή. Λες αυτό το ζωντανό με χρειάζεται, κι έτσι παίρνεις κουράγιο να συνεχίσεις να ζεις.», «Εξάλλου είναι μια συντροφιά, ειδικά όταν είσαι μόνος σου».
Όντως ένα ζωντανό είναι μια συντροφιά και σου δίνει κάτι που λείπει πλέον από πολλούς ανθρώπους, η ανιδιοτελής αγάπη. Σε προστατεύει και σου δίνει ένα σκοπό. Εξάλλου όπως πολύ σωστά είπε και ο πρόεδρος των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν «Αν θέλεις έναν πραγματικό φίλο στην Ουάσιγκτον, τότε πάρε έναν σκύλο».
